Eerste Pinksterdag

Eerste Pinksterdag is een officiële nationale feestdag in Nederland en valt altijd op de zevende zondag na Pasen. Op deze dag herdenken christenen de uitstorting van de Heilige Geest over de apostelen, wat geldt als de geboorte van de christelijke kerk.

De oorsprong van Pinksteren ligt in de bijbelse vertelling in het boek Handelingen. Volgens deze overlevering kwamen de volgelingen van Jezus vijftig dagen na Pasen bijeen in Jeruzalem, waar de Heilige Geest in de vorm van vurige tongen op hen neerdaalde. Hierdoor konden de apostelen plotseling in diverse talen spreken en het evangelie verspreiden, wat leidde tot de eerste grote groep dopelingen en het ontstaan van de vroegste christelijke gemeenschap.

In het jaar 310 legde de kerk vast dat het feest precies op de vijftigste dag van de paascyclus gevierd moest worden, afgeleid van het Griekse 'pentekostē' (vijftigste). In de middeleeuwen ging het feest in de Lage Landen gepaard met uitbundige volksgebruiken en heette het in sommige streken 'Rozenpasen'. Om de feestelijkheden te reguleren, wees de kerk later officiële rustdagen aan, wat in de Nederlandse wetgeving van 1815 uiteindelijk werd vastgelegd als de twee officiële pinksterdagen.

Voor gelovigen staat Eerste Pinksterdag in het teken van speciale kerkdiensten en christelijke bijeenkomsten; zo trekt de jaarlijkse pinksterconferentie Opwekking in Biddinghuizen tienduizenden bezoekers. Daarnaast benutten veel Nederlanders deze zondag voor ontspanning in de natuur, een familiebezoek of een uitstapje naar een pretpark of evenement. In delen van Noord-Holland kent de nacht voorafgaand aan Pinksteren bovendien de traditie van Luilak, waarbij jongeren uitslapers op lawaaierige wijze wakker maken.